Het laatste gesprek


Het laatste gesprek

Ineens staat het zwart op wit, je bent palliatief, je bent terminaal (verschrikkelijk klinkende termen vind ik het) of je maakte zelf de keuze voor euthanasie. In elk van deze situaties sta je oog in oog met de dood maar toch, je leeft nog, je balanceert tussen doorgaan in het nu en stoppen door het naderende einde.

Iedereen rondom je wil er voor jou zijn en toch kun je een grote eenzaamheid ervaren. Jij en je naasten ervaren persoonlijke pijnen en verdriet. Want zij gaan verder en voor jou is het eindpunt in zicht. In een periode vol onzekerheid moet je omgaan met een hoge graad van levendverlies op alle levensvlakken.

Lees meer

Je bent (on)bewust aan het rouwen en ook dit is naast jouw ziekte of diagnose een zorg. Je naasten zouden niet liever willen dat je van elke dag kan genieten, ze willen er bergen voor verzetten. Liefst van al zou jij dit allicht ook wel willen! Dat het vanaf nu elke dag nog een feest is. Maar rouwen en afscheid nemen kunnen niet heel de tijd samengaan met “ik geniet van elk moment”.

Rouwen is namelijk een zeer complex gegeven met veel verschillende lagen en emoties. Het is “openen en sluiten” zoals Johan Maes psycho-, rouw-en traumatherapeut zegt. Wanneer we geconfronteerd worden met verlies in ons leven, brengt dit ook oude verliezen naar de oppervlakte. De verlieswortels kunnen zelfs zo diepgaand zijn dat ze teruggaan naar ons eigen ontstaan.

Ze brengen hiermee de vraagstukken des levens naar boven. “Heb ik het goed gedaan?” “Had ik niet meer kunnen doen?” “Ik wil dit nog delen met … .“ “Kon ik dat nog maar uitspreken… .” “Ik wil niet sterven met mijn geheim… .”

Er komen plots gebeurtenissen naar boven die je aandacht vragen ondanks dat je ervan overtuigd was dat je dit “verwerkt” had. Er lijkt ineens nog zoveel verteld of verklaard te moeten worden om te kunnen (be)rusten. Niet enkel in het verleden maar ook in het nu, doen er zich situaties voor die erkenning en herkenning nodig hebben.

Je hebt het gevoel dat je er bij niemand mee terecht kunt uit angst om ze te kwetsen of overstuur te maken? Kan ik dat wel zeggen? Toch zeker niet in de situatie waarin je je nu bevindt! Het roept vragen en mogelijk schuldgevoelens bij jou op “kan ik dit nu wel aan mijn naaste vertellen terwijl hij/zij zoveel voor mij doet elke dag?” Hoewel je goed omringd bent, voel je diep van binnen toch een soort eenzaamheid. 

Je hebt nood aan een gesprek zonder oordeel, waar jouw emoties en behoeftes centraal kunnen staan. Dit is wat we in het laatste gesprek gaan doen. Je hoeft niet langer meer alleen te zijn, echt niet. Want ik ben er voor jou, om te luisteren, echt diep te luisteren naar wat jij nog wil vertellen. Ik geef jou de veiligheid waardoor jij nog kan delen waar je mee zit voor dat je sterft. Het laatste gesprek draait om jou, wat jij nodig hebt om harmonie te vinden. We gaan een zeer persoonlijk traject op maat aan.

Het kan zijn dat 1 enkel gesprek jou volledig geeft wat je nodig hebt. Voel je echter de nood om elkaar nog eens te zien dan plannen we een extra datum in. Ik nodig je uit in mijn praktijk of voor een wandeling of ik kom naar jou toe.  Als je kiest voor het laatste gesprek geef je jezelf een zeer waardevol geschenk.